|
Kız Kardeşim İçin, Jodi Picouli
|
| |
Türk Kadın Tarihine Giriş, Necati Gültepe
|
| |
Türkiye’deki Almanya - 1914-1918- Almanya’nın Türkiye’deki Kültürel Etkinliği ve Robert Bosch, Prof. Dr. Rifat Önsoy
|
| |
Şehname'nin Türk Kültür ve Edebiyatına Etkileri, Dr. Bekir Şişman - Dr. Muhammet Kuzubaş
|
| |
Meşe Fısıltıları, Oruç Aruoba
|
| |
Mektuplar 1, Friedrich Wilhelm Nietzsche - Çeviren: Sedat Umran
|
| |
Mektebin Bacaları, Nurettin Durman
|
| |
Hiç, Carmen Laforet
|
| |
Düş Gören Defter, Hayrettin Orhanoğlu
|
| |
Çağdaş Yorumbilim Kuramları, Prof. Dr. Osman Bilen
|
| |
|
|
 |
Artık gitmeliyim!
"Dertlerimi zincir yaptım, birbirine ekliyorum.
Geleceksin diye bir gün, seni hâlâ bekliyorum!"
Çocukluğuma götüren şarkılardan biridir bu, Selçuk Ural'ın söylediği. "Şimdi
Türkçe sözlü hafif müzik dinleyeceksiniz" anonsuyla başlayan şarkılar dizisinin
içinden bir parça. TRT'den orta dalga üzerinden (o zaman FM bandı falan yok
tabi) mono dinlediğimiz şarkılar. Şimdi, her şey stereo. Hatta "surround",
"Dolby digital" vesaire, vesaire…
Ama o zamanki tat ve ruh yok. Şarkılardaki ne sözler ne de müzik ruhuma hitab
ediyor. Arada istisnalar çıksa da, bana sanki tek bir melodiyi, müziği ve "dum-tıs,
dum-tıs" şeklindeki ritmi kullanıyor gibi gelen yeni yetme şarkılarda
(aslında bunlara şarkı demek, gerçek şarkılara haksızlık olur) tat-tuz yok.
Acaba insanın yaşı ilerledikçe eskiye duyduğu özlem mi artıyor? Bunun sonucu
olarak, güncel şarkıları beğenmemeye ve gençliğinde terennüm ettiği şarkıları mı
özlüyor? Benden bir kuşak sonrası da bugün benim beğenmediğim şarkılara mı özlem
duyacak, "Ah nerde o eski şarkılar!" diyecek? Bu sorular kafamın içinde dönüp
duruyor.
Büyük ihtimalle durum buna yakın olacak. Ama bu durum, bugünkü şarkıların
dünküyle eşdeğer güzellik ve kalitede olduğu anlamına gelmiyor. Her geçen gün
daha kısa ömürlü, sabun köpüğü gibi ve bir yaz tatilinde tüketilip sonra
unutulan şarkılar çıkıyor ortaya. Geriye kalan, iz bırakan eser sayısı çok az.
Her şey daha "pop"üler, daha az ömürlü oluyor. "Pop"üler hayatlar, "pop"üler
duygular hakim bu yüzyıla!
Hamiş: 1980'lerin sonunda pop müziğe yön veren isimlerden İngiliz şarkıcı George
Michael bu tarz (pop) müziği bıraktığını şu cümlelerle açıklamış:
"Bana şöhret, zenginlik ve istemediği medyatik ilgili veren tarzı artık öldü. Bu
tarz öldüğüne göre artık gitmeliyim".
6 Mayıs 2005
| • Yazarın diğer yazıları... |
 Yeni Şafak Pazar'a ne cevap verdik?
Zaman Kitap'ın sorularına verdiğimiz cevaplar!
Mor Taka sordu, ben cevapladım!
Ekşi Sözlük'çüler, ifade özgürlüğünü her önüne gelene bok atmak sanıyor!
Nobel için daha fazla çamur atman lâzım!
Cosmopolis, Sevim Gözay, Sex And The City ve Ally McBeal...
Fransız tatil köyünde Fransız kaldım!
Artık gitmeliyim!
Taşra Edebiyat'ın ardından neler yazmıştım
Ülkücüler Metal Fırtına’nın rövanşını alıyor!
Edebiyatın internetteki izdüşümü
Bahaeddin Özkişi'nin kim olduğunu Dergibi okurları biliyor!
Cihan Aktaş’tan Mary Wollstonecraft’a
Flora Tristan’ı İngiliz parlamentosuna sokan Türk kim?
Matrix yeniden yüklenemedi!
Irak halkı özgürleştiriliyor!
Mesnevi okumadıysan, konuşmayalım!
İnternette kağıt yayıncılığı ve interaktivite
İnternet yayıncılığında nitelik sorunu
Kadın egemen toplumda yaşamak!
İnternet kağıt tüketimini azaltır mı?
|
|
Yüklemede bir sorunla karşılaşırsanız, buraya tıklayarak "toolbar"ı bilgisayarınıza indirip kurabilirsiniz.
Alexa Rating
|
