| d e r g i b i 1 0 y a ş ı n d a |
| Ana Sayfa | Editörden | Hakkımızda | Bize Yazın | Blog | Linkler | Üye olun! |
|
|
|
 |
 |
|
|
|
| • YAZARLAR |
Bugün: |
|
Şair ki... Linç edin!
Şair ki, geçtiği yerlerin payandalarını dinamitleyerek ilerliyor... Linç edin!
Şair ki, yazdıklarından küçücük bir paragraf mesela, sağlam, sağlıklı [hatta belki] hakiki bir biçimde yorumlanmak yerine dedikodusu yapılıyor... Linç edin!
Şair ki, çevresindeki her şeyi gören bir kör olmaktansa, bir şey[ler]i görmek için çabalamayı yeğliyor, görebildikçe de müthiş bir coşkuya kapılıyor, heybetleniyor... Linç edin!
Şair ki, önünü görür. Sağa-sola, arkaya nazarı kaymaz. Nazarını temerküz ettirebildiği ve çelicilerden koruduğu için, “değer” taşıyan “beğenisi”ne değer. Şair ki, atgözlüdür... Linç edin!
Şair ki, hep çocuk kalan gözleriyle bakarak yaramazlıklar yapıp durmaktadır. “Büyükler” hakikati “ele geçirdikleri” için memnun müreffeh ense yapmaktadırlar. O ise her dem hakikate teşnedir, hakikat “kokusu” aldığı her şeye heyecanla sarılır; bozar, döker... Linç edin!
Şair ki, herkes kadar aynada kendini görünce sevinir, herkes kadar “bir türlü anlatamamıştır”; anlamıyorlar. Aynı yolda, onun seyrine, onun cehdine katılan olmamıştır; [herkes gibi] yolunu “kendi başına” yürüyor... Linç edin!
Şair ki, imkansız bir itirafın kıyısında kalakalmıştır. Arada “masumane” artistik bir girişimde bulunup “itiraf etseydi n’olurdu?” bir seyretmek ister. İtiraf ederse “yer yerinden” oynar mı sahi? Eteğini toplayan saldırıya geçer mi?... Linç edin!
Şair ki, kimi zaman körlemesine söyler. Bilir; her konuşma bir nebze körlüktür. Şiir söyler ve yalnızca kendisini görebilir şiirde; görebildiğinin sadece kendisi olduğunu farkeder. Asıl acı verendir bu, bilir; kendisini görebildiği yer göremediği yerdir. Bir tek kendini görebilmek bir çeşit körlüktür, başka bir şey göremez. Şair ki, ancak kör biriyle konuşabilir... Linç edin!
Şair ki, dil çıkarır abilere... Linç edin!
Şair ki, tanıyamaz olduğunuz yer onu tanıdığınızdır... Linç edin!
Şair ki...
Şair ki, “Doğdu, düşünüyor [şiir söylüyor], vakt eriştiğinde ölecek” ... Linç edin!
12 Ekim 2006
|
Alexa Rating
|
