Sevda yitik bir köydür tenhalaşan dağlarda
Söndü yanan şavkımız
Vakit artık gecedir.
Yapma çiçeklerle aşk dilendik nicedir
Tükendi demlerimiz o beyhude yollarda ....
Ruhumuzu unuttuk her çağdaş labirentte
Sildik tüm çizgileri,
Daralttık ufukları
Ve gömdük beyaz düşleri daracık bir lâhite
Tufanlarda bıraktık bestelenmiş baharı...
Nakışsız kaygılarla kör ettik sabırları
Nasırsız omzumuzdan yere düştü sevdâlar
Şahinler avlamışken o muhacir kuşları
Şimdi bizi ne paklar,
Hangi derin kaygılar...?
Küllendi destanların yaktığı meşaleler
Pârelendi dilimiz retoriksiz sözlerle
Cümleler esir şimdi,
Râm oldu kelimeler
Şiirsiz
Merâmsızız tüm aşina seslerde...
