| Mehmet Ören |
Sahibi Olmayan Şiir
Bir sahibi olmalı değil mi
Şiirimin?
Doğan bebekte ilk söz
Vuslatta "oğlum" nidası
Ak duvakta;
Dantel olmalı değil mi?
İlk öpüş belki,
Çiseleyen ilk yağmur,
Dosta uzanan el.
Güneş açtırmalı değil mi şiirim
Kızaran elma yanakta.
Dağlara mı vermeli,
Yeşillensin diye yeniden
Suya mı sermeli,
Ulaşan ummana.
Ve serildi suya şiirim
Akıp giden Kızılırmak oldu
Kızılırmak ah Kızılırmak
Kimse bilmez
Kızılırmak serin akar
Götürür çeri çöpü
Hangi allı gelinin duvağı bu
Kızılırmak derin akar
Kızılırmak kana bulanmış
Sırtında ahlar,ahları
Akar gider yamaç boyunca
Bir Hızır aradı durdu hep
Bulamadı Kızılırmak
Karalandı ulaşınca limana
Liman boş, kimseler yoktu
Kimseler görmemişti güldüğünü,
Kimseler görmedi öldüğünü.
Küskün;
Tuz basılmayan,
Kanayan yarası
Gelinin şehla gözlerindeki acıyla
Öksüz kaldı ve sustu
Öpüştü Karadeniz in karasıyla
Ve kimsesi olmayan şiirim
Yar oldu Kızılırmak ın kanayan suyuna
Kimse bana demedi, kimse benim
Karalar kucak açtı Karadeniz de
Karalandı şiirim.
 |
|
|