 |
||||
Geceleri
Kar yağıyor geceleri şehrime
Ve geceleri karanlık oluyor sokaklar
Ne ayın ışıkları uğruyor pencereme
Ne de sokak başındaki lambalar
Karın beyazlığıyla aydınlanıyorum
Kendimle başbaşa, yalnızken odamda
Ben 'ay'ı değil bulutu seviyorum
Ve başka sevecek kimsem yok yanımda
Beni yağan kar değil yalnızlık üşütüyor
Ve yüreğim rahminde hasreti büyütüyor
Gerçekleşecek bir gün beklenen doğum
Sıyrılıp karanlıktan gündüze çıkacak ruhum
