 |
||||
Eyerlemeli 'Eğer'i
Kaldırıp baksam, gözlerimin içindeki fırtına görülür mü acaba diye
endişelenmekten yoruldum artık .Endişe duyulmayan bir ülkeye göçmek, kasırgamı
bensiz yaşamak mümkün olsaydı eğer,kulağına fısıldardım rüzgarın :
-senin için daima varım.
Senin olmadığın dehlizlerde seni yaşamaya hazırım.
Sen dediysem saplantıda olma,sen bir simgesin. Dudağımda devamlı
mırıldandığım,kendime aldandığım ,bir yoklar dünyası...Ne dersen de işte..
Duygularımı saklamadan yaşamam mümkün olsaydı eğer avaz avaz bağırmam mümkün
olsaydı ;yine sığınırdım kasırganın kollarına... Beni anlıyor nede olsa.
Bakmışsın uzaklara fırlatıvermiş, günışığının arkasına düşüvermiş
olurum. Karanlıkta yine sendeki beni bulurum korkma...
Korkudaki güveni yakalarsam eğer bil ki beni aştım. Saklansam da umursama, ben yinede
güvendeyim.
Güvendeyim kır çiçeklerinin hülyasında...
Hür olmam mümkün olsaydı eğer;fırtınalar kopardı küçücük yüreğimde ve
binerdim hani masaldaki bineğe. Binerdim ve alabildiğince koştururdum, koşturmak ne
kelime rüzgar olurdum. Dolaşılmadık bir yer, bir yurt, camdan köşkler bırakmazdım.
Sonra gelir senin konuğun olurdum saçlarında...
Sana unuttururdum özgürlüğün bedelinin ağır
olduğunu.
Bilebilmem mümkün olsaydı eğer;gerçeğin saklandığı adada olurdum anında.
Bakılmadık bir taş altı bırakmazdım yahut mağara,ateş içine bakmam gerekse bile
getirirdim kordan benliğimle... Sana uzatırdım hemen, gerçeğini saklamayasın diye...
Somurtmam geçebilseydi eğer;sıcacık bir gülümsemeyle karşılardım ölümsüz
beklemeyi.
-Bekler misin diye kaç kişi sordu. Bense merak ettin mi diye sorardım yine rüzgarın
kulağına. O da derdi :
-hadi koşsana ...
Koşmaya çabalasam dermanım yeter mi ? Umurunda
olmuşsa bilemezdi yüreğim. Ben içindeki karmaşada kasırga oluşturmakla meşguldü
benliğim.
Ne yaparsın oda iştahla "ben" sofrasında...
Doyabilmem mümkün olsaydı eğer;sevgilerden yoruldum demir atmak istiyorum diye
bildirirdim sağır sultana. Dünya duyduğu halde sen duymazdın. Yinede sendeki benden
ümitliyim. Ümidini kesersen bendeki senden,dumura uğramış bir beyin gibi yok
olurdum,demini almış çaya dönerdi gözlerim.
Beni bırakma emi; rüzgarın kulağında,kasırganın kollarındaki düşünüm senin.
Heeey Eğer'im.!..
Eyerlediğin benim...
19-2-2001
