 |
||||
HÜSEYİN AKIN
Kaçamak
Benim oğlumun kolları esmer
Her gece yüzüyor kendi denizlerinde
İçini pastel bir geceye boyuyor
Tutmasam gidecek bir adı var kulaklarına doğru
Çağırmasam bitecek
Ağarınca gün
Dört yana saçılmış heceler gibi
Toplasak da kar etmez çocukları
Elmacık kemikleri bir yana
Bu kapı bu kadar soğuğu örtmez
Bir başına kalır pencereden
Sokağa sarkıtılan isim
Ve sayıklar durur kendini
Cüzdanda evlilik
Çerçecede resim
Nasıl da mutludur kimbilir
Şimdi sırt sırta bir parentezde
Bütün gülüşleri ortalayan
Yani benim oğlum
Kolları esmer çocuk
Düşmeklerden, ölmeklerden kaçamak
Deviriyor kaç cümle varsa
Kendine doğru kurulmuş
Geç sezilen bir pusudur yaşamak
