 |
||||
Kavlak Sızıltı
Beni kendime bırak kendi sahillerime
Boşlukta gül maviyi seyreder gibi
Seyrettim kırık aynalarda ergen vehmimi
Kağşadı palyoşu yolağımın
Külüngümü okşadı fundalıklar
Dolaştı arsız ruhuma kudurgan gözlerimden
O sırmalı akışkan kezzabım
Ve çopurlandı füruzan
Ey uzun gölgeli nehir ey esmer azap
Beni kendime bırak kendi sahillerime
Güneşi ayarttı düzlüğe koşan atlar
Apararak ayın kamelyalarını
Süzüldü iri dudaklardan ince şarkılar
Tortusu sıyrılmadan
-Örtüsü aydınlandı kadının-
Yay çekti taşkın sulara kavanoz ağlarla
Kova dibinde balıklar
Okyanus okyanus mavi ve ılık
Yankılanan bir ses aynada:
-Aşkıma susayan meşkini arayan mıydı?
-Aşkıma susayan meşkini arayan mıydı?
Yelesi engerekten topukları hicazdan
Anladım feracesi kösnüktür düzlüğe koşan atların
Çünkü gölgesi kavlak sızıltı gölgemi örseleyen...
Ey sürgün vadilerden düzlüğe koşan atlar
Ey kanımda izmarit izmarit uyuşan hüzün
Mahruriyim bir esmer azabın ayışığında
Beni kendime bırak kendi sahillerime
